คุณคิดอย่างไรเมื่อได้อ่าน

75191_169148329772291_4029301_n
นิทานล้านบรรทัด
ประภาส ชลศรานนท์
………………………….

เรื่องหอยทาก

ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายเปิดดูทีวีไปเรื่อยๆไม่ทำอะไรมาตั้งแต่เช้าแล้ว
เสียงเคาะเบาๆที่ประตูหน้าบ้านดังขึ้น ประตูนั้นอยู่ห่างจากเก้าอี้หวายที่เขานั่งไม่ถึงห้าเมตร ชายหนุ่มหันไปตามเสียง แล้วก็หันกลับไปดูทีวีดังเดิม

เสียงเคาะประตูยังคงดังเบาๆต่อเนื่อง

ชายหนุ่มเหลือบตามองเล็กน้อยแล้วก็หันกลับไปดูทีวีต่อ จะว่าในจอทีวีมีอะไรน่าสนใจขนาดที่ไม่อยากพลาดก็คงไม่ใช่ ใครๆแถวนี้ก็รู้กันทั้งนั้นว่า ชายหนุ่มผู้นี้เป็นคนเกียจคร้านเพียงใด

แทบทุกวันเขาจะนั่งจับเจ่าดูทีวีตั้งแต่เช้า เขาบอกกับใครๆว่าในนั้นมีความฝันของเขามากมายให้ค้นหา มีผู้คนมากมายให้เขาเรียนรู้ และมีอาชีพมากมายให้เขาได้ศึกษา

แต่วันนี้เขายังคงตกงานอยู่
หนังสือพิมพ์หลายฉบับในหน้ารับสมัครงานถูกเขาเปิดทิ้งไว้ มีเส้นปากกาสีแดงขีดวงกลมล้อมรอบชื่อบริษัทอยู่หลายวง แต่ถึงกระนั้นเขายังไม่เคยไปสมัครงานที่ใดที่หนึ่งเลย

“ฉันต้องไม่ขี้เกียจ” เขาเคยพูดดังๆตามรายการทีวีรายการหนึ่ง พูดจบเขาก็สะลึมสะลือหลับคาเก้าอี้ไป

วันนี้เขายังไม่กินอาหารเช้าเลย ด้วยเหตุผลเดียวเท่านั้น เขาขี้เกียจลุกขึ้นไปตักข้าวใส่จาน แม้จะมีคนมาส่งปิ่นโตทุกวัน แต่กะไอ้แค่ตักข้าวใส่จานเขาก็ยังเกียจคร้าน จนวันหนึ่งๆน่าจะนับได้ว่าเขากินข้าวไม่เคยครบสามมื้อ

เสียงเคาะประตูเบาๆยังดังอยู่

“เคาะประตูเบาขนาดนี้ หอยทากมาเคาะหรือไง” ชายหนุ่มประชดประชัน แล้วก็ลุกขึ้นไปเปิดประตูอย่างเสียไม่ได้
เขาก็เปิดประตูออกไป ไม่มีมนุษย์คนใดยืนอยู่หน้าประตูเลย เขาเอะใจ ลองก้มลงมองต่ำที่พื้น

เหมือนมีใครมาเล่นตลก มีหอยทากตัวหนึ่งอยู่ที่พื้น

เขาหยิบมันขึ้นมาพินิจ “ไอ้ต้วมเตี้ยมเอ๊ย…” พูดจบเขาก็ขว้างมันออกไปสุดแรง
แล้วเขากลับมานั่งที่เก้าอี้ดูทีวีต่อ

ห้าปีผ่านไป

เขายังนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่หางาน ไม่ซักผ้า ไม่ทำอะไร ผมยาวรกรุงรัง ร่างกายผ่ายผอมด้วยกินไม่ครบมื้อ และฟันเป็นคราบด้วยขาดการทำความสะอาด
เบื้องหน้าของเขายังเป็นทีวีจอเดิม แม้เสียงจากลำโพงจะแตกๆหน่อยๆ แต่เขาก็ยังคงดูมันอยู่ตั้งแต่เช้า แล้วก็ไม่ทำอะไรเลยเหมือนปีที่ผ่านๆมา

มีเสียงเคาะประตูเบาๆดังขึ้นอีก

เขาหันไปมองแล้วก็หันกลับมาดูทีวี แล้วก็หันกลับไปที่ประตูอีก เขารีบลุกขึ้นยืนในทันที ซึ่งอาการนี้น่าจะเป็นการกระตือรือร้นครั้งแรกในรอบสิบปีของเขา

เขาเดินตรงไปที่ประตู แล้วก็เปิดออก

หอยทากตัวหนึ่งอยู่ที่พื้นหน้าประตู

เขาแทบจะวิ่งขึ้นบันไดในวินาทีนั้น เขารีบเข้าห้องน้ำแปรงฟัน อาบน้ำ โกนหนวด แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ดูเรียบร้อยที่สุดในตู้ แล้วก็พุ่งตรงไปโบกแท็กซี่

วันนั้นเขาเข้าไปเขียนใบสมัครถึงสามบริษัท
…………………………………………………………………

ข้อคิดจากกการอ่าน

“แรงบันดาลใจเป็นการสอนที่แยบยลช่วยให้คนเปลี่ยนแปลง”

พรชนก พรมอารักษ์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

facebook Sornor Toom

%d bloggers like this: